PIERSI

Przyznam się do literackiej ignorancji - nie wiedziałem, kim jest
Kapuściński przed przeczytaniem tej książki. Owszem, widziałem jego
książki w księgarniach: Heban, Wojna Futbolowa, Lapidaria przeróżne, ale
jakoś nie za bardzo chciało mi się te rzeczy czytać. Dobrze, że
otrząsnąłem się z tego obłędu i - zachęcony przez miłą panią w
księgarni
na Nowym Świecie - kupiłem Imperium.
To książka o Rosji. A raczej o złu, jakie Rosja przyniosła całej
Europie, ze szczególnym wskazaniem na niepodległe narody, na siłę
uszczęśliwione przez Wielkiego Brata i dołączone do jedynego słusznego
związku.
Czytałem Inny Świat, i Sołżenicyna, ale to było dawno temu - klasa
maturalna, wtedy inaczej się jednak patrzy na pewne rzeczy; myślę, że
moją reakcją na opisywane realia było wzruszenie ramionami i przejście z
tym do porządku dziennego. Po przeczytaniu Kapuścińskiego patrzy się na
komunizm (a raczej: stalinizm) inaczej.
Uświadamia bowiem Kapuściński okropne, bezduszne okrucieństwo tego
ustroju; bezosobową logikę, którą kierował się Stalin (co by nie
mówić,
była to jednostka inteligentna i wiedział, co robi) i za pomocą której
wysiadlał i mordował narody (majstersztyk socjotechniki przy zamorzeniu
głodem Ukraińców). Szczytem był opis burzenia cerkwi zbudowanej w
hołdzie boskiej opatrzności po najeździe Napoleona na Moskwę. Słowa
Kapuścińskiego są tak dobrane, że całe zajście - choć wszystko trwa
ponad 100 lat, ma się przed oczami, jak na filmie. Sam pomysł, sama idea
- przerażające. Opis - mistrzowski.
Kapuściński nie zajmuje właśćiwie żadnego stanowiska; nie to, że jest
bezosobowy - w opisach jednak nie utożsamia się z ofiarami, ale jego
opisy są tak przejmujące i tak plastyczne, że czytelnik sam przyjmie
słuszną postawę.
Z całą pewnością jest to książka po pierwsze pouczająca, po drugie
godna
polecenia dla młodych ludzi (toż i ja młody jestem), którzy zapomnieli
już o niegodziwościach stalinizmu i dla nich te lata są tylko odległymi
wspomnieniami rodziców.
--
Lukasz Grabun

Lukasz Grabun napisał(a):

Po lekturze "Imperium" proponuję rozejrzeć się za "Wilczym
notesem" (po który sięgnąłem dzięki rekomendacjom z prk, za co
Wam dziękuję) i poczytać, co Mariusz Wilk sądzi m.in. o książce
Kapuścińskiego oraz skonfrontować oba spojrzenia na Rosję.
Na zachętę krótki cytat: "metoda Kapuścińskiego jest prosta jak
turystyczny wojaż: po kilka dni to tu, to tam, i z każdej dziury
rozdział-obrazek, niczym slajd na pamiątkę. Rzecz jasna, świetny
pisarz nawet obrazki robi wyśmienite, tylko... po co? By zrobić
komiks o Imperium?"

eMeS pisze w > Po lekturze "Imperium" proponuję rozejrzeć się za
"Wilczym

Przywróciłeś mi wiarę w pisanie [przeczytanych] - poważnie.
Dzięki!
Daga MSPANC
--
Żółć gęślą jaźń.
FAQ prk: http://www.prk.w.pl/faq
Strona domowa prk: http://www.prk.w.pl
Moja: http://www.modus-vivendi.w.pl

On Thu, 16 Dec 2004 09:14:38 +0100, Lukasz Grabun
<lgra...@invalid.com> wrote:

Polemizowałbym. Stalinowska propaganda była bardzo prymitywna --
opierała się na całkowitej kontroli przestrzeni informacyjnej
i fizycznej eliminacji dysydentów (nawet potencjalnych, a więc
w praktyce każdego, kto się nawinął).
Socjotechnika polega na przekonywaniu ludzi, a nie warunkowaniu
klasycznym z elektrodami na jądrach. Socjotechnika to siła
argumentu, a nie argument siły.
--
Cezary G. Cerekwicki

Cezary G. Cerekwicki napisał(a):

Pozostajac na gruncie ksiazkowym, IMVHO socjotechnika to raczej cos w
stylu "Nowe miasto Tra La" (Bellow Zawierucha, Jack London). :-)
pzdr
arturowaty

Dnia 16-12-2004 12:14, Użytkownik eMeS napisał:
- Hide quoted text -- Show quoted text -> Lukasz Grabun napisał(a):

No chyba na tym polega praca reportera? IMHO ten zarzut można by odnieść
do większości książek K., a w szczególności do Lapidariów. I to się
świetnie czyta, a jak ktoś jest bardzo zainteresowany, może pogłębić
temat gdzie indziej.
Pozdro,
M.

- Hide quoted text -- Show quoted text -Cezary G. Cerekwicki wrote:

Fajnie. Zgoda, co do Sowietów i państw podległych. Ale jak wyjaśnisz
propagandowy sukces ideologii socjalizmu na Zachodzie? Tam całkowitej
kontroli
przekaziorów nie było, a tak socjalizm, jak i osobiście Stalin cieszyli
się
(zwłaszcza w kręgach "intelektualistów") olbrzymią
popularnością.
Z tym prymitywizmem trochę przesadzasz - np. kino sowieckie z lat 30-tych
było
  z punktu widzenia czystego rzemiosła i sprawności manipulowania
odbiorca -
wręcz doskonałe!
Propaganda sowiecka nie była jednolita (co do środków, bo treści i cele..
wiadomo).
pzdr
TRad

- Hide quoted text -- Show quoted text -In article
<cprqmp$1b9...@mamut1.aster.pl>, eMeS wrote:

Oile pamiętam to wiele więcej tam nie ma na temat Imperium. Tzn.
trochę jest, ale wszystko da się streścić podanym wyżej cytatem.
Wilkowi się nie podoba, a mi się np. podoba. Są dwa podejścia:
siedzimy na miejsu i przez lata drążymy Sołowki albo kreślimy sprawnie
obrazki, na które natykamy się podczas podróży. Co się komu podoba. Mi
się obrazki podobają. Wilk pyta po co. Po to po co robi się np.
wystawy fotografii.
Renata
--
"urodziłem się na 52 szerokości geograficznej północnej
i 20 długości geograficznej wschodniej
wylosowałem Polskę
w pokerze po takim rozdaniu mówi się pas" - P. Macierzyński