PIERSI

W ramach lustracji mitow. Discuss :-)
        [...]
        Patrzaj! powracam bez serca i slawy,
                Jak oblakany ptak, i u
nog leze.        
        O! nie lekaj sie ty, ze labedz krwawy
                I ma na piersiach
rubinowe pierze.
        Jam czysty! Glos moj srod wichru i wrzawy
                Slyszalas... w rownej
zawsze strojny mierze...
        U ciebie jednej on sie lez spodziewal,
        Ty wiesz, jak musze cierpiec -- abym spiewal.
        Idz nad strumiene, gdzie wianki koralow
                Na twoje wlosy kladla
jarzebina;
        Tam siadz i sluchaj tego wichru zalow,
                Ktore daleka odnosi
kraina;
        I w piesn sie wpatrzaj te -- co jest z opalow,
                A wiecej kocha ludzi,
niz przeklina.
        I pomysl: czy ja dusze mam powszedna?
        Ja -- co przebieglwszy swiat -- kochalem jedna?
        Twoj czar nade mna trwa. -- O! ilez razy
                Na skalach i nad
morzami bez konca
        W oczach twoj obraz, w uszach twe wyrazy,
                A milosc twoja mialem
na ksztalt slonca
        W pamieci mojej. -- Aniol twoj bez skazy
                Na moich piersiach
spal -- a lza goraca
        Nigdy mu jasnych skrzydel nie splamila:
        Twa dusza znala to -- i przychodzila.
        W gajach, gdzie kisiezyc przez drzewa oliwne
                Przeglada blado jak
slonce sumienia,
        Chodzilem z toba jak dwie mary dziwne,
                Jedna z marmuru, a
druga z promienia;
        Skrzydla nam wiatru nie byly przeciwne
                I nie ruszaly wlosow i
odzienia.
        Miedzy kolumny na niebie sie kryslac
        Stalismy jak dwa sny -- oboje -- myslac.
        Z taka wiec cisza i z taka powaga
                Wejdziemy kiedys w
elizejskie bory;
        My, cosmy ziemie te widzieli naga,
                Przez piekne niegdys
widziana kolory,
        Cosmy poznali, ze nie jest odwaga
                Rozpacznym czynem
skonczyc zywot chory,
        Lecz uleczeni przez trucizn uzycie,
        Sercu zadawszy smierc -- znalezli zycie.
        Pierwszy to i raz ostatni, o mila!
                Mowie do ciebie. Jest
to blyskawica,
        Ktora ci chmure posepna odkryla,
                I bolesc wyszla z niej
jak nawalnica;
        W twoim ogrodzie pustym bedzie wyla,
                Gdy ksiezyc pelny, jak
srebrna rozyca
        Gmachow gotyckich, bialy blask rozleje
        W te -- gdzismy niegdys chodzili -- aleje.
        Badz zdrowa -- odjesc nie moge, choc slysze
                Wolajace mnie duchy w
inna strone;
        Wiatr mna jak ciemny cypysem kolysze
                I z czola mego podnosi
zaslone,
        Z czola, gdie aniol jakis skrami pisze
                Wyrok lamiacy mnie
miedzy stracone...
        Ja czekam kruszac wyroki okrutne...
        Twe oczy patrza na mnie -- takie smutne!
        Badz zdrowa! Drugi raz cud sie powtorzy:
                Martwy, odemnke ci w
grobie ramiona,
        Kiedy ty przyjdziesz, do zbielalej rozy
                Podobna, zasnac. --
Dosyc! Piesn skonczona!
        Oko sie moje senne lzami mruzy,
                Roze uwiedly -- czara
wychylona,
        I piesn gdzies leci ode mnie echowa...
        Juz pozegnalem cie -- jeszcze badz zdrowa!
                     
  "Beniowski", Piesn IV
                     
  wystukal SAO

hmmmmmmmm
prawiczkiem? :))))))))
eeeee nie znam sie na tym ;)

"jazzus" <jaz...@polbox.com> wrote:

"Prawiczkiem" powiadasz. To slowo dotad nie byli mi znanym.
Bog zaplac :-)
        SAO

Praciem bardzo ;))))))
J az Z u  S